-
جمعه ۲۸ خرداد ۱۳۸۹
-
روشن ترين پاسخ براي پرسشي که همواره ذهن شيعه را در تاريخ به خود مشغول کرده اين است که مزار پنهان حضرت زهرا (س) بزرگ ترين اعتراض به جامعه ناسپاس آن روز بود و باعث شد تا امروز ما بتوانيم حق و حقيقت را از باطل بشناسيم.
پس از واقعه غدير و آينده نگري پيامبر درباره جانشيني و آينده اسلام و در هنگامه رحلت رسول ا...(ص) ماجراي فدک زخمي بود بررنجهاي فاطمه(س). اعتراض دخت نبي به وقايع رخ داده از اين گونه بود که او روز و شب مي گريست.
گريه زهرا (س) مردم را تکان داده و جرقه اي در ذهن آنها زده بود. کاري که از بازوي هيچ مردي بر نمي آمد. مردم با خود مي گفتند که حق با فاطمه (س) و شوهر اوست. زهراي اطهر(س) شبانه دست دو فرزند خود را مي گرفت و به همراه علي (ع) و در پي طلب ياري براي جانشين خدا بود و با آنها اتمام حجت مي کرد.
در اين اوضاع، مخالفان امير مؤمنان که شرايط را بسيار خطرناک مي ديدند، تصميم گرفتند براي سلب قدرت و نشانه هاي حقانيت از خاندان رسول خدا (ص) سرزمين فدک، که ملک فاطمه زهرا (س) بود را از او بگيرند.
در پي اين تصميم حضرت زهرا (س) باشکوه تمام از خود دفاع کرد و در مسجد مدينه به طور علني به ايراد سخن پيرامون حق پرداخت.
اين سخنراني در مسجد مدينه شوري در انصار به پا کرد و اين سؤال را در ذهن آنها به وجود آورد که آيا راهي را که انتخاب کرده اند، درست است يا نه. از طرفي وعده هايي را که سران قريش به آنها داده بودند به ياد مي آوردند و در دلشان زلزله ترديد بود.
ديري نگذشت که زهرا (س) به علت آسيبهاي جسماني متعدد و ضعف شديد ناشي از آن به شهادت رسيد. شهادت و وصيت حضرت زهرا (س) بزرگ ترين اعتراض به جامعه ناسپاس و نافرمان آن روز بود. او در روزهاي آخر عمر خود با وصيت به حضرت علي (ع) از او خواست تا شبانه دفن شود و محل تدفينش نامعلوم باشد. اين خود بزرگ ترين اعتراض به ظالمان آن روز و بيانگر حقيقت تاريخ بود که چرا بايد آرامگاه دختر رسول خدا مخفي باشد؟






