بوستان حجاب

«رجب ماه بزرگ خداست ... آگاه باشيد که رجب ماه پروردگار است و شعبان ماه من و ماه رمضان ماه امت من است و اگر کسي در ماه رجب حتي يک روز روزه بدارد خدا را از خود خشنود ساخته و خشم الهي از او دور مي گردد» در برخي منابع روايي اين ماه را «شهر اميرالمؤمنين(ع)» ناميده اند؛ يعني ماه ولايت زيرا در سيزدهم رجب ولادت آن امام متقين و پيشواي پرهيزگاران روي داده است همچنان که شعبان را ماه رسول خدا(ص) و رمضان را ماه خدا گفته اند. رجب را «حبل الهي » نيز ناميده اند، زيرا ريسمان رحمت الهي و لطف ربوبي براي بندگان از عالم ملکوت آويخته مي شود تا هر کس بخواهد توسط آن به مقام قرب راهي يابد.
رجب طلايه دار انس و محبت با خداي يکتاست و حضرت امام محمدباقر(ع) طليعه آن ماه خجسته، آفتاب دين و دانش از مطلع رجب جان افسردگان خاکي را گرمي روحاني مي افزايد، کيست که با ماه رجب انسي داشته باشد و پنجمين فروغ امامت را نشناسد و کيست که امام رجب را اقتدا کرده باشد و ماه امام را درنيافته باشد، در روز جمعه نخستين روز ماه رجب سال 57 هجري کودکي در مدينه ديده به جهان گشود که او را محمد ناميدند و ابوجعفر کنيه و باقرالعلوم لقبش بود و به هنگام تولد او هاله اي از شکوه و عظمت اين نوزاد نوراني را فرا گرفت.
در روز سوم رجب سال 254 هجري حضرت امام هادي(ع) پس از 33 سال مجاهدت علمي و فرهنگي و صيانت از ديانت در حالي که 41 سال و چند ماه از عمر بابرکتش مي گذشت با دسيسه معتز عباسي توسط سم به شهادت رسيد و پس از آن که امام عسکري(ع) بر پدر خود نماز گزارد پيکر پاک آن حضرت در خانه اش در سامرا دفن گرديد که بارگاه مبارکشان در نهايت بلندپايگي و درخشندگي تا امروز به آسمان فخر مي فروشد.
نسيم صبح جمعه دهم رجب سال 195 هجري مي وزد و مشعلي دوباره در راهبري عاشقان ولايت گشوده مي شود، حياتي سراسر بخشش و کرامت جهان را در بر مي گيرد و جوادالائمه(ع) آن چراغ عالم افروز تقوا و احسان بر عرصه جهان قدم مي نهد، گويي که تمام کائنات به اين وجود ملکوتي حسرت مي برند و ملائکه براي تماشاي سيماي سرشار از معنويت او صف بسته اند، جلوه اي از اشراق انوار هدايت بر طالبان کمال پرتو افشاني مي کند چه اينکه نوري از درون نوري ديگر پديد آمده است و توسط آن منازل معرفت الهي گشوده مي شود حضرت امام رضا(ع) خطاب به شيعيان پس از ولادت فرزندشان فرمودند: خداوند فرزندي نصيبم کرد که همچون موسي بن عمران شکافنده درياهاست و مادرشان بسان مادر عيسي پاک و مقدس است ولي او به ظلم کشته مي شود، به طوري که فرشتگان آسمان بر او مي گريند و خداوند بر دشمن او و هر کس که به وي ستم نمايد غضب مي کند و به عذاب اليم گرفتار مي نمايد . روز جمعه سيزدهم رجب، سال سي بعد از حادثه عام الفيل فاطمه بنت اسد در خانه کعبه فرزندي را به دنيا آورد که عرشيان و قدسيان از اين بابت در موجي از شعف و شادي فرو رفتند و اهل زمين در حيرت قرار گرفته، نوزادي که شيوه ولادتش نقطه عطفي در سير تاريخي بشر پديد آورد و خداوند در آن حد برايش اعتبار قائل گرديد که در حريم مطهر خود او را پاک به دنيا آورد و لياقت آن را داشت که از خدا نيز نامي گيرد و «علي» ناميده مي شود. شأن و شکوه و حق و حقوق هر روز با ميزان ظهور الطاف و عنايات الهي در آن سنجيده مي شود و در سيزده رجب با ولادت حضرت علي(ع) لطف الهي در پايه اي تجلي کرده که به راستي توصيف آن بلکه درک و دريافت آن از توان ما بيرون است زيرا ولايت آن بزرگوار رکن ايمان بلکه روح ايمان است. روز سيزدهم رجب نخستين روز از «ايام البيض» است که تا روز پانزدهم ادامه دارد و چون ماه از آغاز تا پايان اين ايام به درستي مي درخشد بدين عنوان شهرت يافته است که به جاي آوردن اعتکاف توصيه اکيد شده است.
ناگفته نماند که 15 رجب آغاز مهاجرت مسلمانان مکه به حبشه در سال پنجم بعثت است و در همين روز بود که قبله مسلمانان از بيت المقدس به جانب بيت ا... الحرام و خانه کعبه تغيير يافت. در 15 رجب سال 62 هجري حضرت زينب کبري(س) رحلت يافت.
همان بانويي که استوار و مقاوم به دفاع از حق و تهاجم به ستم پرداخت و ناروايي امويان را افشا نمود و با تازيانه کلماتش در دل کارگزاران يزيد هراس افکند، کوله بار اسارت را بر دوش کشيد و کارواني را که لطف خدا بدرقه آن بود از شهري به شهري ديگر هدايت کرد و در صيانت از نهضت عاشورا کوشيد بانويي که به هيچ ذلتي تن نداد و نمونه آشکاري از انسانيت و پرهيزگاري گشت و در رسانيدن پيام امام سوم کوتاهي نکرد.
در روز 25 رجب سال 183 ه.ق هفتمين فروغ امامت توسط هارون- خليفه عباسي- به شهادت رسيد و بدين گونه فروغي فروزان پس از سالهاي متمادي تحمل حبس و شکنجه و فشارهاي سياسي و مجاهدتهاي ارزشمند در مسير انسان سازي جامعه اسلامي، عبد صالحي با چنگال انسان فاجري در بارگاه قدس و ملکوت آرام گرفت.
شب و روز بيست و هفتم رجب يکي از شبها و روزهاي بسيار ارجمند و بلکه ارزشمندترين شب و روز سال در کتاب «اقبال الاعمال » از امام جواد روايت شده است که آن حضرت فرمود: در رجب شبي است که براي مردم از هر چه آفتاب بر آن تابيده بهتر است و آن شب بيست و هفتم اين ماه است که فرداي آن روز بعثت پيامبر روي داد و به جاي آوردن اعمال ويژه آن پاداش برابر شصت سال عبادت دارد.در روز 27 رجب نفخه اي آسماني همراز روحي گشته که با عالم ملکوت انس دارد، ستاره اي که با طلوعش آتشکده ها را به دست فنا سپرد و کنگره هاي کاخ استبداد کسري را فرو ريخت، اينک پيام رسالت را نجوا مي کند راهي از نور در امتداد آسمان تا زمين مکه و افق تا افق فرشتگان صف در صف ايستاده اند و غار حرا در هاله اي از نور با خورشيدي در ميان، جبرئيل آرام بر زمين گام مي گذارد، نبض زمان تند مي زند، شب مي گريزد و چلچراغ دستي به استقبال مي گشايد.
سرانجام روز موعود فرا رسيد و وعده هاي الهي تحقق يافت، بعثت پيامبر اسلام همچون آذرخشي کوير منحط و خفقان گرفته انسانيت را پرتوافشاني نمود و طليعه وحي با فرمان قاطع «اقرا» نمودار گشت و موجي از نور الوهيت در غار حرا برخاست و جام جان پيامبراکرم(ص) را از معنويت و روانش را از انوار معرفت لبريز نمود