بوستان حجاب

خوشحالم از آمدنت، از پيدايش وجودت در قلبم. از زماني كه دوباره احساست مي كنم، سحر شب تاريك دلم زود فرا مي رسد و گل ها به جاي اين كه رو به خورشيد كنند رو به سوي قلب من كرده اند كه با وجودت، دلم، خورشيد عشق شده و گل ها با گرماي عشق من رشد مي كنند چرا كه پرورش دهنده تمام احساس هاي پاك نيروي عشق است.
و اين ارمغاني گران بهاست از طرف تو، به زندگي من. و من اين هديه را به خاطر جاودانه بودنش عاشقانه دوست دارم. قلبم از عشقت لبريز است اما پيمانه وجودم، هنوز، در تنهاي نگاهت مانده است.
هيچ نگاهي به مانند نگاه تو گرما را به تن سردم، و لرزش را به صدايم نمي دهد و هيچ سخني به مانند صحبت هاي تو احساس امنيت و رضايت را به بند بند وجودم نمي سپارد. و اكنون به تو اي احساس پاك خوش آمد مي گويم و مكان هميشگي ات را كانون قلبم مي دانم.