-
پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۸۹
-
انسان موجودی متفکر در چرخه هستی است که نظام فکری متناسب با اهداف آفرينش و جهانبينی خود را دارد و رفتارها و ديدگاههای او برگرفته از نوع نگرش اوست. جامعه انسانی نيز شکلگرفته از انسانهای هدفمند است که در سايه باورها و دانستههای خويش گامهايی جهت رسيدن به هدف و مطلوب خود برمیدارند. نگرش چه مثبت باشد و چه منفی، هدايتگر منش و روش انسان است. در نتيجه افرادی که نگرش مثبت و جهانبينی استوار بر معارف الهی دارند، به سوی رشد و تکامل گام برمیدارند اما آنان که گرفتار نگرشهای الحادی و غير الهی هستند، براساس نگرش خود، در پرتگاه گمراهی سقوط خواهند کرد.
قانونگذار الهی جهت ايجاد جامعه سالم انسانی و هماهنگی با نظام هستی، شاخصههايی را برای رفتارها و روحيات بشر بيان کرده، آنها را به سوی مؤلفهها دعوت میکند. حيا، پاکدامنی، حفظ حدود و حريمها و ديگر رفتارهای تعريف شده انسانی از جمله شاخصهها هستند که در نوشتار حاضر به بيان آنها میپردازيم.
نکته قابل توجه ارتباط ژرف و تنگاتنگ اين مقولهها با يکديگر است به گونهای که قابل تفکيک نيستند و جداسازی هر يک از اين حلقهها موجب گسست از مبانی و اصول میشود.
شايد بتوان گفت سخن عمدهای که در مقاله حاضر در ارتباط با عفاف و پاکدامنی گفته میشود، تبيين و تفسير روابط بين لايههای پيدا و ناپيدای عفاف است و اين نوآوری در ارائه طرح «هرم عفاف» است که برگرفته از روايات معصومان(ع) نيز تجربيات عينی و ملموس نگارنده میباشد.






