اِنَّ مِن خَیرِ نِسَائَكُم اَلمُتَبَرَّجَةَ مِن زَوجِها الحصَانَ عَن غَیرِه ؛
بهترين زنان شما، زني است که براي شوهرش آرايش و خودنمايي کند، اما خود را از نامحرمان بپوشاند.
بحارالانوار، ج 103، ص 235
آغاز شب، چه در زمستان و چه در تابستان ، با زنان آميزش مكن ، اين بدان جهت است كه معده و رگ ها پُرند و اين وضعيت مناسبى [براى آميزش] نيست و بيم قولنج و فلج و لقوه چانه و نِقرس و سنگ [كليه ] و تقطير (چكايش) بول وفتق و ضعف در بينايى و ذهن مى رود. پس اگر قصد آميزش دارد ، بايد در پايان شب انجام دهد، كه براى بدن ، صحت افزاتر و براى فرزنددار شدن اميدبخش تر و براى باهوش شدن فرزندى كه در اين ميان پديد مى آيد، بهتر است .
طب الامام الرضا عليه السلام ، ص 64.
النسآء يحببن ان يرين الرجل في مثل ما يحب الرجل ان يري فيه النسآء من الزينة ؛
همان گونه که مردان دوست دارند زينت و آرايش را در زنانشان ببينند، زنان نيز دوست دارند زينت و آرايش را در مردانشان ببينند .
مکارم الاخلاق، ص 80 .
حقک عليه ان يطعمک مما ياکل ويکسوک مما يلبس ولا يلطم ولا يصيح في وجهک؛
پيامبر اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) به يکي از زنان درباره حق زن بر شوهرش مي فرمايند: حق تو بر شوهرت اين است که از آنچه خود می خورد به تو غذا دهد، و از آنچه خود می پوشد تو را نيز بپوشاند، و به روی تو سيلی نزند و فرياد نکشد .
مکارم الاخلاق، ص 218 .
اذا رأي أحدُكم امرأةً تُعجِبُهُ فليأتِ أهلَه فانّ عند أهله مثلَ ما رأي ... .
هر گاه فردي از شما زني را ديد و به شگفت آمد به نزد همسرش رود، زيرا نظير آنچه ديده است در همسر خود او نيز هست، پس شيطان را به دل خود راه ندهد و چشم خود را از آن زن برگرداند؛ و اگر همسر ندارد دو ركعت نماز بخواند و بسيار حمد خدا گويد و بر پيامبر و آل او صلوات فرستد، و آن گاه از خداوند درخواست كند كه از فضل خويش (همسري) عطايش فرمايد، خداوند هم از روي مهر و رأفت خود نياز او را برطرف مي سازد.
بحار الانوار، ج 10، ص 115
یا عَلِیُّ، لا تُجامِعِ امرَأَتَکَ فی أوَّلِ الشَّهرِ ووَسَطِهِ وآخِرِهِ؛ فَإِنَّ الجُنونَ وَالجُذامَ وَالخَبَلَ لَیُسرِ عُ إلَیها وإلى وَلَدِها؛
اى على! در آغاز، میان و پایان ماه با همسرت همبسترى مکن؛ چون [در این صورت] دیوانگى، جذام و تباه مغزى به سوى وى و فرزندش خواهد شتافت.
بحار الأنوار ، جلد 103 ، صفحه 281 ، حدیث 1 دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 268
لَهو المؤُمنِ في ثَلاثةِ اشياءٍ التَمتعُ بِالنساءِ و مُفاکهَةِ الاِخوانِ و الصَلاةُ بِالليلِ.
سرگرمي انسان مؤمن در سه چيز است: کامجويي از زنان (حلال)، خوش گويي با دوستان و خواندن نماز شب.
الخصال، ج 1، ص 116
مَنْ احبَّ انْ يلقي الله مطهراً فليُلْقِهِ بزوجهِ.
کسي که دوست دارد خدا را با طهارت (درون) ملاقات کند، پس با زوجش زناشويي نمايد.
سنن النبي، ص 147
إنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ کتَبَ عَلَي الرِّجالِ الْجِهادَ وَ عَلَي النِّساءِ الْجِهادَ فَجِهادُ الرَّجُلِ أنْ يَبْذُلَ مالَهُ وَ دَمَهُ حَتّي يُقْتَلَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَ جِهادُ الْمَرْأةُ أنْ تَصْبِرَ عَلي ماتَري مِنْ أذي زَوْجِها وَ غِيرَتِهِ.
خداوند متعال براي مردان جهاد را مقرّر داشت و براي زنان نيز جهاد را منظور داشت و جهاد مردان آن است که مال و جان خويش را در راه خدا ايثارکنند. ولي جهاد زنان آنست که بر اذيت هاي شوهر و غيرت ورزيهاي او صبر کنند.
وسائل الشيعه، ج 20، ص 157
أيما امرأة خدمت زوجها سبعة أيام أغلق الله عنها سبعة أبواب النار وفتح لها ثمانية أبواب الجنة تدخل من أيها شاءت. وقال عليه السلام : ما من امرأة تسقي زوجها شربة من ماء ... .
هر زني که هفت روز شوهرش را خدمت کند، خداوند هفت در دوزخ را به روي او ببندد و هشت در بهشت را به رويش بگشايد، تا از هر در که خواهد وارد شود و فرمودند: هيچ زني نيست که جرعه اي آب به شوهرش بنوشاند مگر آن که اين عمل او برايش بهتر از يک سال باشد که روزهايش را روزه بگيرد و شبهايش را به عبادت سپري کند.
وسائل الشيعه، ج 14، ص 123
لاشَفيعَ لِلمَرأَةِ أنجَحُ عِندَ رَبِّها مِن رِضا زَوجِها.
براي زن نزد پروردگارش، هيچ شفيعي کارسازتر از رضايت شوهرش نيست.
ميزان الحکمه، ح 7864
و أمّا حَقُّ الزَّوجَةِ فَأن تَعلَمَ أنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَها لک سَکنَاً واُنساً، فَتَعلَمَ أنَّ ذلِک نِعمَةٌ مِنَ اللَّهِ عَلَيک فَتُکرِمَها و تَرفُقَ بِها.
حقّ زن اين است که بداني خداوند او را مايه آرامش و انس تو قرار داده است و بداني اين نعمتي است که خداوند به تو داده؛ پس بايد او را گرامي داري و با وي نرمي كني.
بحار الأنوار، ج 74، ص 5
... إنَّ أقْرَبَکمْ مِنَ اللهِ أوْسَعُکمْ خُلْقاً وَ إنَّ أرْضاکم عِنْدَاللهِ أسْبَغُکمْ عَلي عِيالِهِ.
نزديکترين شما به خدا کسي است که نسبت به اهل منزلش خوش رفتارتر باشد و کسي در پيشگاه خدا بيشتر مورد رضايت است که نسبت به خانواده خود نيکوکارتر و با محبت تر باشد.
تحف العقول، ص 201
أيُّما أهْلِ بَيْتٍ أعْطُوا حَظّهُمْ مِنَ الرِّفْقِ فَقَدْ وَسَّعَ اللهُ عَلَيْهِمْ فِي الرِّزْقِ.
هر خانواده اي که با هم ديگر با رفق و مدارا برخورد کنند، خداوند نيز به رزق و روزي آنان وسعت مي بخشد.
وسائل الشيعه، ج 14، ص 123
لا يَنْبَغِي لِلْمَرْأةِ أنْ تُعَطِّلَ نَفْسَها وَ لَو أنْ تُعَلِّقَ في عُنُقِها قِلادَةً.
سزاوار نيست براي زن كه خويشتن را براي شوهرش نيارايد، گرچه به آويختن چيزي بگردن خود.
وسائل الشيعه، ج 20، ص 166
ملعونة ملعونة امرأة تؤذي زوجها وتغمه، وسعيدة سعيدة امرأة تکرم زوجها ولا تؤذيه وتطيعه في جميع أحواله.
معلون است، ملعون است آن زني که شوهر خود را بيازارد و غمگين کند و خوشبخت است، خوشبخت است آن زني که شوهر خود را احترام نهد و آزارش ندهد و در همه حال (غير از امور حرام) از وي فرمان برد.
بحار الأنوار، ج 103، ص 253
سألت ام سلمة رسول الله صلي الله عليه و آله عن فضل النساء في خدمة أزواجهن، فقال: أيما امرأة رفعت من بيت زوجها شيئا من موضع إلي موضع تريد به صلاحا ... ..
ام سلمه از رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - درباره فضيلت خدمت کردن زنان به شوهرانشان پرسيد، آن حضرت فرمودند: هر زني که در خانه شوهر خود به قصد مرتب کردن آن، چيزي را جا به جا کند، خداوند به او نظر افکند و هر که را خداوند به او نظر کند، عذابش نمي كند.
بحار الأنوار، ج 103، ص 251
لاغِني بِالزَّوجَةِ فيما بَينَها و بَينَ زَوجِها المُرافِقِ لَها عَن ثَلاثِ خِصالٍ و هُنَّ: صِيانَةُ نَفسِها عَن کلِّ دَنَسٍ حَتّي يَطمَئِنَّ قَلبُهُ إلَي الثِّقَةِ بِها في حالِ المَحبوبِ والمَکروهِ ... .
زن در رابطه به شوهر سازگار خود از رعايت سه خصلت بي نياز نيست: حفظ کردن خود از هر گناه و آلودگي تا شوهرش در هر حال، خوشايند يا ناخوشايند، در دل به او اطمينان داشته باشد؛ مراقبت از او و زندگي اش تا شوهرش در صورتي که لغزشي از او سرزند با او مهرباني کند و اظهار عشق به او با عشوه و دلبري و ظاهر مناسب و خوشايند در نظر او.
بحار الأنوار، ج 78، ص 237
مَن حَسُنَ بِرُّهُ بِأهلِ بَيتِهِ مُدَّ لَهُ في عُمرِهِ.
هر کس به خانواده اش نيکي کند، بر عمرش افزوده شود.
الکافي، ج 2، ص 105
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لاغني بِالزَّوجِ عَن ثَلاثَةِ أشياء فيما بَينَهُ و بَينَ زوجَتِهِ و هِي: المُوافَقَةُ لِيَجتَلِبَ بِها مُوافَقَتَها و مَحَبَّتَها و هَواها و حُسنُ خُلقِهِ مَعَها وَ استِعمالُهُ استِمالَةَ قَلبِها بِالهَيئَةِ الحَسَنَةِ في عَينِها و تَوسِعَتِهِ عَلَيها.
شوهر در رابطه خود با همسرش از سه چيز بي نياز نيست: سازگاري با او تا به اين وسيله سازگاري و محبت و عشق او را به خود جلب کند و خوش خويي با او و دلبري از او با آراستن خود براي وي و فراهم آوردن امکانات آسايش او.
ميزان الحکمه، ح 7876
إنَّ اللّه عز و جل يُحِبُّ البيتَ الذي فيهِ العُرسُ ، ويُبغِضُ البيتَ الذي فيهِ الطلاقُ ، وما مِن شَيءٍ أبغَضَ إلى اللّه عز و جل مِن الطلاقِ ؛
خداوند عز و جل خانه اى را كه در آن عروسى باشد دوست دارد و خانه اى را كه در آن طلاق باشد ، دشمن دارد و نزد خداوند عز و جل چيزى منفورتر از طلاق نيست .
الكافي: 6 / 54 / 3 منتخب ميزان الحكمه: 344
ما أحَلَّ اللّه شيئا أبغَضَ إلَيهِ مِن الطَّلاقِ ؛
خداوند چيزى را كه نزد او منفورتر از طلاق باشد، حلال نكرده است .
كنزالعمّال: 27871 منتخب ميزان الحكمه: 342
أَحسِنِ الصُّحبَةَ لَها فَيَصفُوَ عَيشُكَ؛
با همسرت خوش رفتار باش تا زندگى ات با صفا گردد.
من لايحضره الفقيه، ج4، ص392، ح5834
اِذا اَتى اَحَدُكُم اَهلَهُ فَليَستَتِر، فَاِنَّهُ اِذا لَم يَستَتِر استَحيَتِ المَلائِكَةُ وَ خَرَجَت، وَ حَضَرَتِ الشَّياطينُ؛
هرگاه كسى از شما خواست با همسرش آميزش كند ، بايد خود را بپوشاند ، چرا كه اگر نپوشاند ، فرشتگان حيا مى كنند و خارج مى شوند و شيطان حاضر مى شود.
كنز العمّال، ح 44835
إذا أرادَ اللّه ُ بِعَبدٍ خَيرا ألهَمَهُ القَناعَةَ و أصلَحَ لَه زَوجَهُ ؛
وقتى خداوند خيرخواه بنده اى باشد، قناعت را در دل او مى اندازد و همسرش را شايسته مى گردانَد .
غرر الحكم و درر الكلم، حديث4115
اِختَضِبوا بِالحِنّاءِ ؛ فَإِنَّهُ يَجلُو البَصَرَ ، ويُنبِتُ الشَّعرَ ، ويُطَيِّبُ الرّيحَ ، ويُسَكِّنُ الزَّوجَةَ ؛
به حنا خضاب بنديد؛ چرا كه ديده را جلا مى دهد ، مو بر مى روياند ، بو را خوش مى سازد و همسر مرد را آرامش مى بخشد.
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 483 ، حديث 4
اذا ايقظ الرجل اهله من الليل توضيا و صليا كتبا من الذاكرين الله كثيرا و الذاكرات ؛
هرگاه مردى همسر خويش را در نيمه هاى شب بيدار كند و با هم وضو بسازند و به نماز بايستند، آنان از ذاكرانى ، كه خداوند - تبارك و تعالى - بسيار ياد مى كنند، محسوب مى گردند.
ميزان الحكمه ، ج 5، ص 418.
من كان له امرئة توذيه لم يقبل الله صلاتها و لاحسنة من عملها حتى تعينه و ترضيه و ان صامت الدهر... و على الرجل مثل ذلك الوزر اذا كان لها مؤ ذيا ظالما ؛
كسى كه همسر خود را بيازارد، نماز و اعمال نيك او مورد پذيرش الهى قرار نمى گيرد، مگر آن كه به كمك او بپردازد و رضايتش را جلب كند، گرچه همشه روزه دار باشد والبته شوهر نيز داراى همين نوع از عقاب است و در صورتى كه همسر خويش را بيازارد و به او ظلم روا دارد.
وسائل الشيعه ، ج 14، ص 116
رَحِمَ اللّه ُ رَجلاً قامَ مِنَ الليلِ فَصلّى وأيقَظَ امرَأتَهُ فَصَلَّت ، فإن أبَت نَضَحَ في وَجهِها الماءَ ، رَحِمَ اللّه ُ امرأةً قامَت مِن الليلِ فَصلَّت وأيقَظَت زَوجَها ، فإن أبى نَضَحَت في وَجهِهِ الماءَ ؛
رحمت خدا بر آن مردى باد ، كه نيمه هاى شب برخيزد و نماز بخواند و همسرش را براى نماز خواندن بيدار كند و اگر بيدار نشد آب به صورتش بپاشد . رحمت خدا بر آن زنى باد كه نيمه هاى شب از خواب برخيزد و نماز بخواند و شوهرش را براى نماز بيدار كند و اگر امتناع كرد ، به صورتش آب پاشد .
سنن أبي داود : 1450 منتخب ميزان الحكمه : 330
خَمسُ خِصالٍ تورِثُ البَرَصَ : النّورَةُ يَومَ الجُمُعَةِ ويَومَ الأَربَعاءِ، وَالتَوَضُّؤُ وَالاِغتِسالُ بِالماءِ الَّذي تُسَخِّنُهُ الشَّمسُ، وَالأَكلُ عَلَى الجَنابَةِ، وغِشيانُ المَرأَةِ في أيّامِ حَيضِها، وَالأَكلُ عَلَى الشِّبَعِ؛
پنج چيز است كه پيسى مى آورَد: نوره كشيدن در روز جمعه و چهارشنبه؛ وضوگرفتن و غسل كردن با آبى كه به آفتاب گرم شده است؛ خوردن درحال جنابت؛ آميزش با زن در هنگام حائض بودنش؛ و خوردن در حال سيرى .
الخصال، صفحه 270، حديث 9
من رزقه اللَّه امرأه صالحه فقد أعانه على شطر دینه فلیتّق اللَّه فی الشّطر الباقی؛
هر که را خدا زنى پارسا داده وى را بر نصف دین خویش یارى کرده و باید در باره نصف دیگر آن از خدا بترسد.
نهج الفصاحه
ما استفاد المؤمن بعد تقوى اللَّه عزّ و جلّ خیرا له من زوجه صالحه إن أمرها أطاعته و إن نظر إلیها سرّته و إن أقسم علیها أبرّته و إن غاب عنها نصحته فی نفسها وماله؛
مؤمن پس از پرهیزکارى خداى عز و جل چیزى بهتر از زن پارسائى که فرمانش دهد اطاعت کند و اگر بدو نگرد مسرورش کند و اگر در باره او قسم خورد قسمش را رعایت کند واگر از او غایب شود مال وى و عفت خویش حفظ کند، چیزى بهتر از این نیابد.
نهج الفصاحه
ما من حلال أبغض إلى اللَّه من الطّلاق؛
هیچ حلالى نزد خدا مبغوضتر از طلاق نیست.
نهج الفصاحه
لیس للمرأه أن تنتهک شیئا من مالها إلّا بإذن زوجها؛
زن حق ندارد چیزى از مال خود را بى اجازه شوهرش ببخشد.
نهج الفصاحه
کفى بالمرء إثما أن یضیع من یقوت؛
گناهکارى مرد همین بس که عیال خویش را بى تکلیف گذارد.
نهج الفصاحه
خیارکم خیارکم لنسائهم؛
بهترین شما کسانى هستند که براى زنان خود بهتر باشند.
نهج الفصاحه
خدمتک زوجتک صدقه.
خدمتى که به زن خود می کنى، صدقه است.
نهج الفصاحه
تعوّذوا باللَّه من ثلاث فواقر: جار سوء إن رأى خیرا کتمه و إن رأى شرّا أذاعه و زوجه سوء إن دخلت علیها لسنتک و إن غبت عنها خانتک و إمام سوء إن أحسنت لم یقبل و إن أسأت لم یغفر؛
از سه چیز به خدا پناه ببرید که کمر شکن است: همسایه بد که اگر خیرى ببیند مستور دارد و اگر بدى ببیند منتشر سازد و همسر بدى که اگر پیش وى باشى بد زبانى کند و اگر پیش وى نباشى به تو خیانت کند و پیشواى بدى که اگر نیکى کنى نپذیرد و اگر بدى کنى نبخشد.
نهج الفصاحه
إنّ اللَّه تعالى یبغض الطّلاق؛
خداوند طلاق را دشمن دارد.
نهج الفصاحه
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنّ الرّجل إذا نظر إلى امرأته و نظرت إلیه نظر اللَّه تعالى إلیهما نظر الرّحمه؛
وقتى مرد به زن خود نگرد و زنش بدو نگرد خداوند به دیده رحمت بر آنها مى نگرد.
نهج الفصاحه
جُلوسُ المَرءِ عندَ عِيالِهِ أحَبُّ إلى اللّه تعالى مِنِ اعتِكافٍ في مَسجِدِي هذا ؛
نشستن مرد نزد زن و فرزندش ، نزد خداوند متعال محبوبتر است از اعتكاف در اين مسجد من .
تنبيه الخواطر: 2 / 122 منتخب ميزان الحكمه: 254
إنَّ الرَّجُلَ لَيُؤجَرُ في رَفعِ اللُّقمَةِ إلى فِي امرَأتِهِ ؛
كسى كه به طرف دهان همسرش لقمه اى بالا برد پاداش برد .
المحجّه البيضاء: 3 / 70 منتخب ميزان الحكمه: 254
حَقُّ المرأةِ على زَوجِها أن يَسُدَّ جَوعَتَها، وأن يَستُرَ عَورَتَها ، ولا يُقَبِّحَ لَها وَجها ؛
حقّ زن به شوهرش اين است كه شكمش را سير كند و بدنش را بپوشاند و براى او هيچگاه روى درهم نكشد .
بحار الأنوار: 103 / 254 / 60 منتخب ميزان الحكمه: 254
ثُمَّ اغتَسِل وَاشرَب مِن ساعَتِکَ شَیئاً مِنَ المومِیائیِّ بِشَرابِ العَسَلِ أو بِعَسَلٍ مَنزوعِ الرَّغوَةِ ؛ فَإِنَّهُ یَرُدُّ مِنَ الماءِ مِثلَ الَّذی خَرَجَ مِنکَ .
پس، غسل کن و همان دم، قدرى مومیایى با شربت عسل یا با عسلى که کف آن را برداشته باشند، بخور ؛ زیرا این کار ، همانند آن آبى را که از تو بیرون رفته است ، به تو باز مى گردانَد.
بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 327 نقلاً عن طبّ الإمام الرضا علیه السلام ، وکذا فی بعض نسخ الکتاب ، ولکنّه سقطت من الطبعة التی بأیدینا دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 628
فی ذِکرِ الجِماعِ وآدابِهِ: فَإِذا فَعَلتَ ذلِکَ فَلا تَقُم قائِما ، ولا تَجلِس جالِسا ، ولکِن تَمیلُ عَلى یَمینِکَ ، ثُمَّ انهَض لِلبَولِ إذا فَرَغتَ مِن ساعَتِکَ شَیئاً ؛ فَإِنَّک تَأمَنُ الحَصاةَ بِإِذنِ اللّه تَعالى .
پس چون آن کار را کردى، راست مَایست و کامل هم منشین؛ بلکه بر پهلوى راست لَم بده و سپس، زمانى پس از آن که کار خویش به پایان برده اى، براى پیشاب کردن برخیز. در این صورت، به اذن خداوند عز و جل از سنگ [مثانه] در امان خواهى بود .
بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 327 نقلاً عن طبّ الإمام الرضا علیه السلام ، وقد سقطت من الطبعة التی بأیدینا دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 626
يُكرَهُ لِلرَّجُلِ أن يَغشَى المَرأَةَ وقَدِ احتَلَمَ ، حَتّى يَغتَسِلَ مِنِ احتِلامِهِ الَّذي رَأى ؛ فَإِن فَعَلَ وخَرَجَ الوَلَدُ مَجنوناً ، فَلا يَلومَنَّ إلاّ نَفسَهُ .
براى مرد مكروه است پس از احتلام با زن همبسترى كند، مگر آن كه از احتلام، غسل كرده باشد؛ چه ، اگر چنين كند و فرزندش ديوانه زاده شود، جز خويش را نكوهش نكند .
تهذيب الأحكام ، جلد 7 ، صفحه 412 ، حديث 1646 ، بحار الأنوار، جلد 103 ، صفحه 283 ، حديث 3 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 624
إذا أتى أحَدُكُم أهلَهُ ، ثُمَّ أرادَ أن يَعودَ فَليَتَوَضَّأ ؛ فَإِنَّهُ أنشَطُ لِلعَودِ؛
اگر كسى از شما به سراغ زن خويش برود و آن گاه بخواهد ديگر بار هم اين كار را انجام دهد ، وضويى بسازد ؛ زيرا اين كار ، نشاط بيشترى براى بازگشتن ، ايجاد مى كند .
كنز العمّال ، جلد 16 ، صفحه 347 ، حديث 44855 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 624
ثَلاثَةٌ مِنَ الجَفاءِ: أن يَصحَبَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فلا يَسأَلَهُ عَنِ اسمِهِ وكُنيَتِهِ ، وأن يُدعَى الرَّجُلُ إلى طَعامٍ فَلا يُجيبَ أو يُجيبَ فَلا يَأكُلَ ، ومُواقَعَةُ الرَّجُلِ أهلَهُ قَبَل المُداعَبَةِ ؛
سه چيز از نامهربانى است: اين كه كسى با كسى همراه شود و از نام و كنيه وى نپرسد ؛ اين كه مردى به غذايى دعوت شود و نپذيرد يا بپذيرد و نخورد ؛ و اين كه مرد پيش از بازى ، با همسر خويش نزديكى كند .
كنز العمّال ، جلد 9 ، صفحه 37 ، حديث 24814 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 620
هر كس بخواهد زنش بچّه دار شود ، پس از نماز جمعه ، دو ركعت نماز بگزارد و در آنها ركوع و سجده را طولانى سازد و سپس بگويد: «خداوندا! به حرمت آنچه زَكَريّا بدان از تو مسئلت داشت ، از تو مى خواهم. پروردگارا! مرا تنها مگذار كه تو خود ، برترينِ وارثانى . خداوندا! از نزد خويش ، مرا فرزندانى پاك ببخش كه تو شنواى دعايى . خداوندا! به نام تو او را بر خويش حلال ساختم و به امانت تو ، او را در اختيار گرفتم . اكنون ، اگر در رَحِم او برايم فرزندى تقدير كرده اى ، او را فرزندى خجسته و پيراسته قرار ده و در او براى شيطان ، بهره و سهمى قرار مده» .
بحار الأنوار ، جلد 90 ، صفحه 71 ، حديث 14 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 616
إذا أرَدتَ الوَلَدَ فَقُل عِنَد الجِماعِ: «اللّهُمَّ ارزُقني وَلَداً وَاجعَلهُ تَقِيّاً لَيسَ في خَلقِهِ زِيادَةٌ ولا نُقصانٌ ، وَاجعَل عاقِبَتَهُ إلى خَيرٍ»
اگر فرزند خواستى ، در هنگام آميزش بگو: «خداوندا! مرا فرزندى روزى كن و او را پرهيزگارى كه در خلقت وى فزونى و كاستى اى نيست ، قرار ده و عاقبت او را به خير گردان» .
الكافي ، جلد 6 ، صفحه 10 ، حديث 12
إذا أرادَ أحَدُكُم مُجامَعَةَ زَوجَتِهِ فَليَقُل: «اللّهُمَّ إنِّي استَحلَلتُ فَرجَها بِأَمرِكَ ، وقَبِلتُها بِأَمانَتِكَ ؛ فَإِن قَضَيت لي مِنها وَلَداً فَاجعَلهُ ذَكَراً سَوِيّاً ، ولا تَجعَل لِلشَّيطانِ فيهِ نَصيباً ولا شَريكاً» ؛
اگر كسى از شما بخواهد با همسر خويش به هم آيد ، بگويد: «خداوندا! من به فرمان تو شرمگاه او را بر خويش حلال دانستم و به عنوان امانت تو ، او را پذيرفتم . اكنون ، اگر از او برايم فرزندى تقدير كردى ، وى را پسرى سالم و كامل قرار ده و در او براى شيطان ، بهره و سهمى مگذار» .
بحار الأنوار ، جلد 103 ، صفحه 287 ، حديث 19
أما لَو أنَّ أحَدَهُم يَقولُ حينَ يَأتي أهلَهُ: «بِاسمِ اللّه ِ ، اللّهُمَّ جَنِّبنِي الشَّيطانَ وجَنِّبِ الشَّيطانَ ما رَزَقتَنا» ثُمَّ قُدِّرَ بَينَهُما في ذلِكَ أو قُضِيَ وَلَدٌ لَم يَضُرَّهُ شَيطانٌ أبَداً ؛
زنهار كه اگر كسى هنگام همبسترى با همسرش بگويد: «به نام خدا ، خداوندا! شيطان را از من دور كن و شيطان را از آنچه روزى مان كرده اى ، دور ساز» و سپس ميانشان در اين آميزش يا به هر ترتيب ، فرزندى تقدير شود ، هرگز شيطان به او زيانى نخواهد رساند .
الكافي ، جلد 5 ، صفحه 503 ، حديث 3
نَهى رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله و سلّم أن يُجامِعَ الرَّجُلُ امرَأَتَهُ ، وَالصَّبِيُّ فِي المَهدِ يَنظُرُ إلَيهِما ؛
پيامبر خدا از اين نهى فرمودند كه در حالى مرد با همسرش آميزش كند كه كودكى در گهواره ، آنان را مى نگرد .
بحار الأنوار ، جلد 103 ، صفحه 295 ، حديث 51
لا يُجامِعَنَّ أحَدُكُم وبِهِ حَقنٌ مِن خَلاءٍ ؛ فَإِنَّهُ يَكونُ مِنهُ البَواسيرُ ، ولا يُجامِعَنَّ أحَدُكُم وبِهِ حَقنٌ مِن بَولٍ ؛ فَإِنَّهُ يَكونُ النَّواصيرُ ؛
مبادا كسى در حالى كه از قضاى حاجت خوددارى مى ورزد ، نزديكى كند ؛ چرا كه اين كار ، بواسير مى آورد ؛ و مبادا كسى در حالى كه پيشاب خود را نگه مى دارد ، نزديكى كند ؛ چرا كه اين كار ، ناسور مى آور د .
كنز العمّال ، جلد 16 ، صفحه 355 ، حديث 44902 نقلاً عن ابن النجّار عن أنس ، دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 604 ناسور ، بيماريى است كه در محاق چشم، اطراف مقعد و بُن دندان ، ظاهر مى شود و موجب جراحتى چركين در موضع بيمارى مى گردد (ر .ك: لغت نامه دهخدا: ذيل ناسور و ناصور) .
لا تَقرَبِ النِّساءَ في أوَّلِ اللَّيلِ لا شِتاءً ولا صَيفاً ؛ وذلِكَ أنَّ المَعِدَةَ وَالعُروقَ تَكونُ مُمتَلِئَةً وهُوَ غَيرُ مَحمودٍ ، يُتَخَوَّفُ مِنهُ . . . ضَعفُ البَصَرِ وَالدِّماغِ ؛
در اوايل شب ، چه زمستان و چه پاييز ، با زنان نزديكى مكن؛ چرا كه معده و رگ ها [در اين هنگام] ، پُر است و اين كار ، ناستوده است و از آن بيمِ... ضعف بينايى و سستْ خِردى مى رود.
طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، صفحه 64 ، بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 327 نحوه دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 284
یا عَلِیُّ، لا تُجامِعِ امرَأَتَکَ بَعدَ الظُّهرِ، فَإِنَّهُ إن قُضِیَ بَینَکُما وَلَدٌ فی ذلِکَ الوَقتِ یَکونُ أحوَلَ، وَالشَّیطانُ یَفرَحُ بِالحَوَلِ فِی الإِنسانِ.
اى على! بعد از ظهر با همسرت نزدیکى مکن که اگر در این هنگام برایتان فرزندى تقدیر شود، کژْ چشم خواهد بود، و شیطان نیز به کژ چشمى انسان، شادمان مىگردد.
بحار الأنوار ، جلد 103 ، صفحه 281 ، حدیث 1 دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 284
مَن جامَعَ امرَأَتَهُ وهِيَ حائِضٌ ، فَخَرَجَ الوَلَدُ مَجذوماً أو أبرَصَ ، فَلا يَلومَنَّ إلاّ نَفسَهُ ؛
هر كس با زن خود در حالى كه وى حائض است ، آميزش كند و فرزند جذامى يا پيس زاده شود ، مبادا جز خود را نكوهش كند .
كتاب من لا يحضره الفقيه ، جلد 1 ، صفحه 96 ، حديث 201 ، مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 459 ، حديث 1557 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 602
إنَّ اللّه َ تَبارَکَ وتَعالى - - کَرِهَ لَکُم أیَّتُهَا الاُمَّةُ أربَعاً وعِشرینَ خَصلَةً ونَهاکُم عَنها: . . . کَرِهَ لِلرَّجُلِ أن یَغشَى امرَأَتَهُ وهِیَ حائِضٌ ، فَإِن غَشِیَها فَخَرَجَ الوَلَدُ مَجذوماً أو أبرَصَ ، فَلا یَلومَنَّ إلاّ نَفسَهُ ؛
(اى امّت!) خداوند - تبارک و تعالى - براى شما امّت ، 24 چیز را دوست ندارد و شما را از آنها نهى مى کند: . . . براى مرد، این را خوش نمى دارد که با زن خویش در حالى که وى حائض است، آمیزش کند . پس اگر چنین کند و فرزند حاصل از آن جذامى یا گرفتار پیسى زاده شود، مبادا جز خویش را نکوهش کند.
بحارالانوار، ج 76، ص 338، ح 2 ؛ الخصال، ص 520، ح 9
الجِماعُ بَعدَ الجِماعِ مِن غَيرِ أن يَكونَ بَينَهُما غُسلٌ ؛ يورِثُ لِلوَلَدِ الجُنونَ؛
آميزش پس از آميزش، بى آن كه ميان آنها غسلى صورت پذيرفته باشد، ديوانگى فرزند را در پى مى آورَد.
طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، صفحه 28 ، بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 321 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 268
پیامبر اکرم صلّى اللّه علیه و آله در سفارش به امام على علیه السلام فرمودند:
یا عَلِیُّ ، لا تُجامِعِ امرَأَتَکَ فی أوَّلِ الشَّهرِ ووَسَطِهِ وآخِرِهِ ؛ فَإِنَّ الجُنونَ وَالجُذامَ وَالخَبَلَ لَیُسرِ عُ إلَیها وإلى وَلَدِها .
اى على! در آغاز ، میان و پایان ماه با همسرت همبسترى مکن؛ چه، [در این صورت] دیوانگى، جذام و تباه مغزى به سوى وى و فرزندش خواهد شتافت.
من لا یحضره الفقیه، ج 3 ، ص 552 ، ح 4899 ؛ علل الشرائع ، ص 515 ، ح 5
اتقوا الله في الضعيفين: اليتيم و المرأة فإن خيارکم، خيارکم لأهله.
از خدا درباره دو ناتوان بترسيد: يتيم و زن؛ به درستي كه بهترين شما کسي است که براي خانواده اش بهتر باشد.
بحار الأنوار، ج 79، ص 268
لا يخدم العيال إلا صديق أو شهيد أو رجل يريد الله به خير الدنيا والآخرة.
به زن خود خدمت نکند مگر صديق يا شهيد يا مردي که خداوند خير دنيا و آخرت او را بخواهد.
بحار الأنوار، ج 104، ص 132
حق المرأة علي زوجها أن يسد جوعتها وأن يستر عورتها ولا يقبح لها وجها.
حقّ زن به شوهرش اين است که شکمش را سير کند و بدنش را بپوشاند و براي او هيچگاه روي درهم نکشد.
بحار الأنوار، ج 103، ص 254
ما زال جبرئيل يوصيني بالمرأة حتي ظننت أنه لا ينبغي طلاقها إلا من فاحشة مبينة.
جبرئيل پيوسته مرا درباره زن سفارش مي کرد تا جايي که گمان بردم طلاق او جايز نيست مگر در صورت ثابت شدن فحشا.
بحار الأنوار، ج 103، ص 253
ويل لامرأة أغضبت زوجها، و طوبي لامرأة رضي عنها زوجها.
واي بر زني که شوهرش را ناراحت کند و خوشا به حال زني که شوهرش از او راضي باشد.
بحار الأنوار، ج 103، ص 245
لَو أمَرتُ أحَداً أن يَسجُدَ لأِحَدٍ لأَمَرتُ المَرأةَ أن تَسجُدَ لِزَوجِها.
اگر قرار بود دستور دهم کسي در برابر کسي سجده کند، به زن دستور مي دادم تا براي شوهرش سجده کند.
بحار الأنوار، ج 103، ص 246
أيَّما اِمرَأةٍ حَمَلَتهُ عَلي ما لايَقدِرُ عَلَيهِ وما لا يُطيقُ لَم تُقبَلَ مِنها حَسَنَةٌ.
زني که شوهر خود را بر انجام کارهايي وادار کند که او توانايي انجام دادن آنها را ندارد، هيچ يک از کارهاي نيک او پذيرفته نخواهد شد.
مکارم الأخلاق، ص 215
إذا حَمَلَتْ الْمَرْئَةُ کانَتْ بِمَنْزِلِهِ الصَّائِمِ الْقائِّمِ الْمُجاهِدِ بِنَفْسِهِ وَ مالِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ فَإذا وَضَعَتْ کانَ لَها مِنَ الْأجْرِ ما لا يَدْريِ أحَدٌ ما هُوَ لِعِظَمِهِ ... .
آنگاه که زن حامله شود چنان است که با دهان روزه به جهاد مالي و جسمي در راه خدا بپردازد و هنگامي که زايمان کند، براي او اجر و پاداش عظيمي است كه کسي قادر به محاسبه آن نخواهد بود و آنگاه که به شير دادن فرزند مي پردازد، در هر مرتبه چنان است که بنده اي از اولاد اسماعيل پيامبر را در راه خدا آزاد کرده باشد و آنگاه که بچه را از شير گرفت، فرشته اي به پهلويش مي زند و مي گويد: همه گناهانت آمرزيده شد.
وسائل الشيعه، ج 15، ص 175
لَانَ ادْخُلِ السُّوقَ وَ مَعِي دِرْهَمُ ابْتَاعَ بِهِ لَحْماً لِعِيَالِي وَقَدْ قَرِمُوا اليه أَحَبَّ الي مِنْ انَّ أُعْتِقَ نَسَمَةً ؛
براي من به بازار رفتن و خريد يک درهم گوشت براي خانواده ام که ميل به گوشت دارند، از بنده آزاد کردن دوست داشتني تر است.
وسائل الشيعه، ج 15، ص 251 .
للمراة عَلِيِّ زَوْجُهَا انَّ يُشْبِعُ بَطْنِهَا، وَ يکسو ظَهْرِهَا ، وَ يُعَلِّمَهَا الصَّلَاةَ وَ الصَّوْمَ والزکاة انَّ کان فِي مَالِهَا حَقٍّ ، وَ لَا تُخَالِفْهُ فِي ذلک ؛
حق زن بر شوهرش اين است که او را سير کند، لباس بپوشاند، نماز و روزه و زکات را - اگر در مال زن حق زکاتي است - به او ياد دهد، و زن نيز در اين کارها با او مخالفت نورزد .
مستدرک الوسائل، ج 14، ص 243 .
فاي رَجُلٍ لَطَمَ امراته لَطْمَةً ، امرالله عزوجل مالک خَازِنَ النِّيرَانِ فَيَلْطِمُهُ عَلَيَّ حُرِّ وَجْهِهِ سَبْعِينَ لَطْمَةً فِي نَارِ جَهَنَّمَ ؛
هر کس به صورت زنش سيلي بزند، خداوند به آتشبان جهنم دستور مي دهد تا در آتش جهنم هفتاد سيلي بر صورت او بزند .
مستدرک الوسائل، ج 14، ص 250 .
فَدَارِهَا عَلِيِّ کل حَالٍ واحسن الصُّحْبَةَ لَهَا فَيَصْفُوَ عيشک ؛
هميشه با همسرت مدارا کن، و با او به نيکي همنشيني کن تا زندگيت باصفا شود .
مکارم الاخلاق، ص 218 .
كُلَّما ازدادَ العَبدُ إيمانا ازدادَ حُبّا للنِّساءِ ؛
هر چه ايمان بنده بيشتر شود، زن دوستى او فزونتر مى شود .
النوادر للراونديّ: 12 منتخب ميزان الحكمه: 510
ما استَفادَ المؤمنُ بعدَ تَقوَى اللّه عز و جل خَيرا لَهُ مِن زَوجَةٍ صالِحَةٍ ؛
مـؤمن ، بـعد از تـقواى خداوند عز و جل ، بهره اى بهتر از زن شايسته نبرده است .
كنز العمال: 44410 منتخب ميزان الحكمه: 256
مِن أخلاقِ الأنبياءِصلّى اللّه ُ علَيهِم حُبُّ النِّساءِ ؛
از اخلاق پيامبران عليهم السلام ، زن دوستى است .
الكافي: 5 / 320 / 1
ولا تُمَلِّكِ المرأةَ مِن أمرِها ما جاوَزَ نَفسَها ؛ فإنَّ المرأةَ رَيحانَةٌ ولَيسَت بقَهرَمانَةٍ ، ولا تَعْدُ بكَرامَتِها نَفسَها ، ولا تُطمِعْها في أن تَشفَعَ لِغَيرِها .
به زن ، كارى را كه از حدّ و توان او فراتر است ، مسپار ؛ زيرا زن گُل است نه كارگزار و در گراميداشت او پا از حدّ فراتر مگذار و كارى مكن كه (نزد تو) به شفاعت كردن از كسى طمع كند .
نهج البلاغة: الكتاب 31 منتخب ميزان الحكمه: 510
أنعَمُ النّاسِ عَيشا مَن مَنَحَهُ اللّه سُبحانَهُ القَناعَةَ ، وأصلَحَ لَهُ زَوجَهُ ؛
خوشترين و آسوده ترين زندگى راكسى دارد كه خداوند سبحان او را قناعت ببخشد و همسرى پاك و شايسته عطايش فرمايد .
غرر الحكم: 3295 منتخب ميزان الحكمه: 422
مَن صَبَرَ عَلى سُوءِ خُلُقِ امرَأتِهِ واحتَسَبَهُ ، أعطاهُ اللّه تعالى بكُلِّ يَومٍ ولَيلةٍ يَصبِرُ علَيها مِنَ الثَّوابِ ما أعطى أيُّوبَ عليه السلام عَلى بَلائهِ ، وكانَ علَيها مِنَ الوِزْرِ في كُلِّ يَومٍ ولَيلةٍ مِثلُ رَمْلٍ عالِجٍ ؛
هر مردى كه به خاطر خدا و به اميد پاداش او در برابر بداخلاقى همسرش صبر كند و آن را به حساب خدا گذارد ، خداوند متعال براى هر روز و شبى كه شكيبايى مى ورزد همان ثوابى را به او دهد كه به ايّوب عليه السلام در قبال بلايى كه ديد ، عطا كرد و گناه زن نيز در هر روز و شب به اندازه ريگهاى ريگستان باشد .
ثواب الأعمال: 339 / 1 منتخب ميزان الحكمه: 254
مَن كانَ لَهُ امرَأةٌ تُؤذِيهِ لَم يَقبَلِ اللّه ُ صلاتَها ولا حَسَنَةً مِن عَمَلِها حتّى تُعِينَهُ وتُرضِيَهُ وإن صامَتِ الدَّهرَ ... وعلى الرَّجُلِ مِثلُ ذلكَ الوِزْرِ والعَذابِ إذا كانَ لَها مُؤذِيا ظالِما ؛
هر كه زنش وى را بيازارد ، خداوند ، نماز آن زن را قبول نكند و كار نيكش را نپذيرد تا زمانى كه به شوهرش كمك كند و او را خشنود سازد ، هر چند آن زن همه عمرش روزه بگيرد ، مرد نيز اگر زن خودرا بيازارد و به او ستم كند همين گناه و عذاب را دارد .
وسائل الشيعه: 14 / 116 / 1
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إذا سَقَى الرجلُ امرَأتَهُ اُجِرَ ؛
هرگاه مرد به زن خود آب بنوشاند ، پاداش برد .
كنز العمّال: 44435
بستن چشم بر روي «حرام» صد دريچه به روي «باغ معني» و بوستان كمال ميگشايد. قهرمان كسي است كه بر هوسهاي شيطاني و وسوسههاي ابليسي غالب آيد. و ... شيعه كسي است كه آن چنان زندگي كند كه بتواند سربلند و با عزت، به روي محمد و علي و فاطمه عليهم السلام بنگرد. اينك اين شما، و اين پایگاه «بوستان حجاب»...